Memur-Sen tarafından, kamu vazifelilerinin sendikal hak ve özgürlükleri ile mali ve toplumsal haklarını belirleyen Toplu Mukavele sistematiğinin düzenlendiği ‘4688 Sayılı Kamu Vazifelileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu’nun ele alındığı ‘4688 Kamu Vazifelileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu Yargı Kararları ve Hukuksal Tartışmalar 2’ Sempozyumu düzenlendi. Adalet Bakanı Yılmaz Tunç ve akademisyenlerin iştirakiyle gerçekleşen programda, ilgili kanunun eksik ve tamamlayıcı tarafları ele alındı.
Programda bir açılış konuşması gerçekleştiren Memur-Sen Genel Başkanı Ali Yalçın, 1995 yılında anayasa değişikliğinden sonra 4688 sayılı Yasanın 2001’de yürürlüğe girdiğini hatırlatarak, “Bu yasa 2010 yılında referandum sürecinde Memur-Sen olarak çabamızla ve hükümetin referandum paketine dahil etmesiyle birlikte toplu mukavele hakkını içerecek formda yine ikinci mevzuat olarak revize edildi, gözden geçirildi ve toplu mukavele sistemiyle mevcut toplu kontrat sistemiyle o günkü şekillenen boyutuyla bilemediniz üç en fazla beş toplu mukavele yapılır. Ondan sonra bu yasa tıkanır ve yeni tartışmak yeni tartışma mecbur hale gelir demiştik. Sahiden de kanunun üzerinden 25 yıl geçti. Toplu kontrat hakkını elde edişimizin 16’ıncı yılı ve 2001 yılında 873 bin olan kamu vazifelisi sayısı bugün 4 milyonu buldu. Memur emeklisi sayısı da 2,5 milyonu aştı” açıklamasında bulundu.
“4688 Sayılı Kanunu’nda ıslahata muhtaçlık var”
Yalçın, 4688 Kanun’un kamu vazifelileri sendikacılığına ait yükü taşıyabilecek boyutta olmadığının belirterek, “4688 Kamu Vazifelileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu’nun milletlerarası hukuku dikkate alarak yine gözden geçirilmesi ve ıslahat edilmesi kuraldır. Memur-Sen olarak biz yasanın eksik ve sıkıntılı taraflarını hazırladığımız raporlarla, düzenlediğimiz sempozyum, kongre, çalıştaylarla, katıldığımız Kamu Personeli Danışma Kurulu Toplantısında bu husustaki tespitlerimizle, hükümet yetkilileriyle yaptığımız diplomasi ile ilgili görüşmelerle ve toplu kontrat süreçlerinde yaşadığımız krizlerle ayrıntılarını, münasebetlerini, alternatiflerini tüm boyutlarıyla ortaya koyduk. Geride bıraktığımız bir evvelki toplu kontrat olan 7’inci periyot toplu mukavelede de yasanın değişikliğine ait bir mutfak çalışması yapılmasını ve bunun hükümete sunulmasını kararlaştırdık lakin ortadan geçen 2 yıl içerisinde bu çalışma tamamlanamadı. Birkaç göstermelik toplantıyla ötelendi, oyalandı ve memur sendikacılığı 8’inci periyot toplu mukavelede tıpkı yasal boşlukla tekrar masaya zorlanılmış oldu ve masa krizle bitti” sözlerine yer verdi.
“Toplu mukavelede 30 günlük mühlet kâfi değil”
Yalçın, toplu kontrat görüşmelerinde bine yakın hususun görüşüldüğünü ve 30 günlük müddetin hiçbir problemin sıhhat bir formda tartışılmasına müsaade etmediğini kelamlarına ekledi.
Toplu kontratta uzlaşma halinde gidilen hakem heyetinin de sıhhat bir yapıda olmadığını söz eden Yalçın, “Alternatif uzlaştırma yolları arabuluculuk sistemi de maalesef sürecin içerisinde alınmamış durumda. Uygulamada ortaya çıkan problemlerin tahlili, için ise yargı yolu dışında hiçbir sistem yok. Oradan da sonuç çıkartmak pek mümkün değil. Toplu kontrat kazanımlarımızın garantisi yok. Toplu kontrat kararları bir idari kararla iptal edilebiliyor. Güldürü üzere bir durumla karşı karşıyayız. Birtakım kurumlar mukavele kararlarını çeşitli münasebetlerle uygulamıyor” sözlerine yer verdi.
“Bizim sendika ömürüz ILO kontratlarına uygun değil”
Yalçın toplu kontratta yasasında tarafların eşitliği unsurundan dayanışma aidatına, sendikal garantilerden yedekli masa sistemine kadar birçok sorunun olduğunu savunarak, “Bizim sendika ömürüz altına imza attığımız Memleketler arası Çalışma Örgütü’nün (ILO) kontratlarına uygun değil. İç hukuk ILO normlarına uygun olmadığı üzere uygulamada ve uyuşmazlıklarda da Anayasanın 90’ıncı unsuru işletilmiyor. Kanunlar sosyolojiye uyumlu olmalıdır. Değişen kaidelere nazaran yenilenmeliler. Aksi takdirde muhtaçlığa karşılık veremez hale gelirler. Bugün yaşadığımız durum tam da bu. Sonuç itibariyle kanun ortada. Yaşanan meseleler da ortada. Eskiler ‘tatbiki mümkün olmayanın ıslahı da mümkün olmaz’ demişlerdir. Onun için kanunun yerine sıfırdan bir kanun yapılması, Türkiye Yüzyılı vizyonuna yakışır bir yasa için herkesin sorumluluk alması gerektiği bir yerdeyiz ve bu mevzuda bir ıslahata gereksinim var. Sıfırdan bir çalışma gerekiyor.
“Emeğin kıymetini bulması, hakkaniyetli paylaşımın birinci şartı”